صبحا که سوار تاکسی میشم گاهی یه بخشی از رادیو معارف پخش میشه، برای امام رضا، عالیه.... هرچی گشتم صوتش رو پیداش نکردم فقط میدونم شعرش قسمتی از این شعر مولویه...

ما در ره عشق تو، اسیران بلاییم
کس نیست چنین عاشق و بیچاره که ماییم
بر ما نظری کن، که در این شهر غریبیم
بر ما کرمی کن، که در این شهر گداییم
وجدی نه که بر گرد خرابات برآییم
زهدی نه که در کنج مناجات نشینیم
نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم
اینجا نه و آنجا نه، چه قومیم و کجاییم
حلاج وشانیم که از دار نترسیم
مجنون صفتانیم که در عشق خداییم
ترسیدن ما چون که هم از بیم بلا بود
اکنون ز چه ترسیم که در عین بلاییم
ما را به تو سریست که کس محرم آن نیست
گر سر برود سر تو با کس نگشاییم
ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم
دریاب دل شمس خدا مفخر تبریز
رحم آر که ما سوخته داغ خداییم

بعد از خوندن اولین مصرع یه السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا میگه که بدجوری دل آدم رو میلرزونه، اکثر روزهایی که شنیدمش گوشه چشمم بی اختیار تر شده... حتی یه بار روز ولادت امام رضا داشتم میرفتم سرکار اینو شنیدم اینقد منقلب شدم که راهمو کج کردم رفتم حرم! سعی می کنم یه روز صبح صبطش کنم خودم و بعد بازنشرش کنم در نت :)

----------------------------------------------------------

مامان و بابام امشب رفتن مشهد،
دلم تنگه، کاش میتونستم قبل مکه رفتنم برم پابوس امام رضا، امام مهربانی ها... روز ولادت امام رضا و اون چیزی که گذشت بر من و نتیجه اش رو فراموش نمی کنم،
السلام علیک یا امام رئوف....