عبور موقت

همكارم تا آخر هفته مرخصيه و به همين علت من تا آخر هفته تنها خانوم اين ساختمون هستم! فك كنم بميرم هم كسي خبردار نميشه :دي

وقتي نيست تقريبا از صبح با هيچ كس حرف نميزنم، مگر اينكه كسي تلفن بزنه. اينجور وقتا آدم ميفهمه چت كردن چقدر با حرف زدن فرق ميكنه.

هميشه اولين سوالي كه ازم ميپرسن بعد اينكه ميگم كجا كار ميكنم اينه كه ئه! مگه اونجا همه مرد نيستن؟؟ و وقتي ميگم ما اولين خانوم هاي همكارشونيم، قطعا سوال بعدي اينه كه سختتون نيست؟
اينجا به قدري روابط خوب و در چارچوبه كه من فكر ميكنم اگر تو محيطي كار ميكردم كه همه خانوم بودن اين همه آرامش نداشتم! اين كه بيشتر ارتباط از طريق چت هست براي من خيلي دوست داشتني و عاديه، چون به چت كردن عادت دارم،
البته بعضي همكارا معلومه چت باز نيستن و بعد يكي دوتا سوال حوصله شون نميكشه و ميان اتاقم و حضوري جواب ميدن :دي

من فكر نمي كردم بشه تو يه محيط مردونه كار كرد و هم آرامش داشت و هم خيلي چيزها رو رعايت كرد ولي خدا رو شكر همه اين ها تو اين مجموعه محقق شده و رعايت ميشه. و بهترين قسمتش اينه كه احترام خيلي خوبي بين همه وجود داره و برخوردهاشون با خانم هايي كه ما باشيم بي نهايت محترمانه است، چيزي كه من تاحالا نديده بودم تو جاهاي مشابه!

البته فكر مي كنم مهم ترين دليل اين قسمت آخر اينه كه اينجا همه فني هستن و ربطي به ... ندارن، البته من از اين جمله آخر خودم متاسفم ولي متاسفانه واقعيت داره. :)